Rustig genietend van het glaasje wijn uit Duitsland dat we voor ons hadden (laten we voor het verhaal maar even de Sekt van Schömehl nemen) kwam de accijns ter sprake. Wij in Nederland hebben een van de hoogste accijnzen op “echte bubbels” van onze Europese unie (alleen Ierland, UK, Zweden en Finland zijn ons de baas). Deze accijns dateert van meer dan een eeuw geleden en was bedoeld om de staatskas te spekken, met als bijkomend doel het alcoholverbruik te verminderen(volksgezondheid). De gebottelde wijn (veelal champagne) was duurder, dus hierdoor kwamen de hoogste lasten op de sterkste schouders terecht. (Wat is er eigenlijk in de politiek veranderd in al die tijd???).
In Duitsland werd de zgn. “Sektsteuer” in de eerste wereldoorlog ingevoerd, om de Kriegsmarine te financieren. De maatregel zou dus tijdelijk(voor de duur van de oorlog) zijn!! De Sektsteuer bestaat echter nog steeds, evenals onze accijns op mousserende wijnen (die heden ten dage al lang niet meer per definitie duur en voor de rijken alleen bereikbaar zijn). En in dat verband kwam bij ons “het kwartje van Kok” weer in gedachten……

Albert Heijn publiceert al jaren het blad “Allerhande”. Recentelijk verscheen een aflevering met de 100 meest populaire zomergerechten. De onbetwiste nr. 1 is biefstuk tagliata, een gegrilde biefstuk in reepjes met rucola en andere lekkere dingen en de meest heerlijke vakantieherinneringen bij ons oproepend.pinot nero riserva Nanny heeft het gisteren klaargemaakt en ik selecteerde ter begeleiding de blauburgunder/pinot nero van Wilhelm Walch uit Süd-Tirol…! Complimenten over en weer: van de kok aan de sommelier en omgekeerd!  “Pauzeloos genieten” schoot mij door het hoofd; een 22 jaar geleden door Koos.v.D. geintroduceerde term, toen we op zijn verzoek in Achenkirchen gems gingen eten.
Deze pinot nero van Walch had ik meegenomen naar Frank, waarna we hem aan de “Bourgogne-test” onderwierpen. Frank is van de Bourgognes en met hem beschouw ik die als de standaard voor pinot noir en chardonnay. Een Auxey-Duresse en een Beaune premier-cru zouden de italiaan wel eens op zijn plaats wijzen. Maar ondanks het feit dat beide bourgognes een stuk duurder zijn, deed de italiaan weinig onder voor de Auxey-D. en versloeg ruimschoots de Beaune! Frank en ik waren dat met elkaar eens, scorend op het terrein van “wat wij lekker vinden”. Dus als u eens wilt genieten bij uw biefstukje…